რით განსხვავდება თბილისის უბნები

თბილისელს თუ ჰკითხავთ სად ცხოვრობს, უბანს დაგისახელებთ და არა რაიონს. განცხადებებიც ასე იწერება, სწორედ ამიტომ ამ საიტზე გვერდები უბნების მიხედვითაა დალაგებული და არა ადმინისტრაციული რუკის მიხედვით.

ძველი ცენტრი, დაახლოებით სოლოლაკი, მთაწმინდა, ვერა და მდინარის გაღმა ჩუღურეთი, საბჭოთა პერიოდამდელი განაშენიანებაა: მაღალი ჭერი, ეზოები, საფეხმავლო ქუჩები და ხშირად არც ლიფტი და არც პარკირების ადგილი. იქაური ბინები ფასის მიხედვით პატარაა და ახალ შენობებს არაფრით ჰგავს.

ვაკე და საბურთალო ცენტრის დასავლეთით ორი დამკვიდრებული უბანია. ვაკე უფრო მწვანეა, აქვს პარკი და უნივერსიტეტი და თანმიმდევრულად უფრო ძვირია. საბურთალო უფრო მჭიდროა და ადგილ-ადგილ უფრო ახალი, მისი მთავარი უპირატესობა კი ისაა, რომ მეტროს ხაზი მთელ მის სიგრძეზე გადის.

ჩრდილოეთით დიდი დიღომი და გლდანი იქაა, სადაც კვადრატული მეტრებია. კორპუსები უფრო ახალია ან საბჭოთა პერიოდისაა, მაგრამ დიდი, და იმავე ფულზე შესამჩნევად მეტ ფართს იღებთ, ვიდრე ვაკეში. საფასური მგზავრობაა და სწორედ ის უნდა შეამოწმოთ იმ საათზე, როცა რეალურად იმგზავრებდით.

მდინარის აღმოსავლეთით ისანი, სამგორი და ვარკეთილი ქალაქში ყველაზე იაფია კვადრატულ მეტრზე. განაშენიანება ძირითადად საბჭოთა კორპუსებია და მეტრო სამივეს აღწევს, სწორედ ეს ხდის მანძილს მისაღებს.

პრაქტიკაში გადაწყვეტილებას მეტროს რუკა და იმ საათის საცობი წყვეტს, როცა მგზავრობთ, და არა უბნის რეპუტაცია. ამ საიტზე თითოეული უბნის გვერდი აჩვენებს, რა არის დღეს რეალურად განთავსებული და რა ფასს ითხოვენ.